|
|

W czasie, gdy powstawały zręby dzisiejszego Polmosu, Bielsko-Biała nie była jeszcze jednym miastem. Dwa odrębne, podzielone rzeką Białką organizmy miejskie, z których pierwszy należał do Śląska, a drugi do Małopolski, słynęły z tradycji gorzelniczych. Już w 1827 roku w krakowskiej Białej powstała Fabryka Wódek, Koniaków i Vermouthu firmy Stock, w śląskim Bielsku działała zaś Fabryka Najprzedniejszych Wódek i Likierów Jerzego Jenknera i Spółki. Pierwsza z nich produkowała głównie likiery i vermuty oraz prowadziła destylację win, leżakowanie i rozlew koniaków, druga znana była z szerokiego asortymentu produkcji: Markowy Starowin, Żytniówka Polska, Koniak Medicinal, to tylko niektóre z nich.

W roku
1924 powołano Polski Monopol Spirytusowy, do którego
należały wszystkie zakłady rektyfikujące spirytus.
Monopol miał wyłączne prawo do produkcji wódek
czystych oraz do obrotu tymi wódkami i spirytusem. U
schyłku II wojny światowej, grupa
operacyjna Komitetu Ekonomicznego PRL zabezpieczyła
fabryki Jankera i Stocka, po czym rozpoczęto prace
nad uruchomieniem produkcji wódek na potrzeby
wojska. W końcu kwietnia 1945 roku rozpoczęła
produkcję załoga licząca 35 pracowników. Zakład
został przekazany przez sowieckie władze Urzędowi
Akcyz i Monopoli w Bielsku. W październiku 1945 roku
przejęła go Delegatura Państwowego Monopolu
Spirytusowego z Krakowa. Utworzono Wytwórnię Wódek
Gatunkowych Państwowego Monopolu Spirytusowego w
Bielsku z oddziałem w Białej.
Czytaj
dalej
›
Po wojnie
^
Do góry strony
|